Reprezentacja San Marino w piłce nożnej

14 juin 0 Commentaire Catégorie: Non classé

 

Reprezentacja San Marino w piłce nożnej  (wł.: Nazionale di calcio di San Marino) reprezentuje republikę San Marino w piłkarskich rozgrywkach międzynarodowych. Za jej funkcjonowanie odpowiada bezpośrednio Piłkarska Federacja San Marino (FSGC).

Drużyna narodowa San Marino zarówno rankingowo jak i piłkarsko jest jedną z najsłabszych reprezentacji na świecie. Nigdy nie awansowała do pierwszej setki Rankingu FIFA, najwyżej sklasyfikowana została we wrześniu 1993 roku – na 118. miejscu. Aktualnie zajmuje ostatnią, 207. pozycję, wraz z federacjami Bhutanu oraz Turks i Caicos. Od 1990 roku w 117 oficjalnych spotkaniach piłkarzom La Serenissima udało się zwyciężyć tylko raz – w towarzyskim meczu z Liechtensteinem; poza tym osiągnęli trzy remisy.

Historia oraz kompozycja drużyny

Drużynę narodową San Marino tworzą niemal w całości amatorzy – gracze co najwyżej piątych, szóstych lig włoskich i ligi sanmarińskiej. Na codziej pracują oni m.in. jako barmani, urzędnicy bankowi, właściciele firm lub są studentami. Jedynym zawodnikiem, który ma podpisany profesjonalny kontrakt jest obrońca Mirko Palazzi (IV liga włoska). Występy w zawodowych klubach mają za sobą też bramkarz Aldo Simoncini, pomocnik Matteo Vitaioli i napastnik Andy Selva.

Trenerem reprezentacji jest nieprzerwanie od sierpnia 1998 roku Giampaolo Mazza, aktualnie najdłużej pracujący selekcjoner w Europie, który za swą pracę nie pobiera z federacji żadnego wynagrodzenia. Z pochodzenia jest on Włochem, a na codzień pracuje jako nauczyciel W-F we włoskim liceum niedaleko San Marino. W przeszłości Mazza był piłkarzem grającym na pozycji pomocnika, a w trykocie La Serenissima wystąpił w pięciu nieoficjalnych meczach w latach 80.

Jedynymi sukcesami reprezentacji San Marino są cztery mecze, w których Sanmarińczycy nie ponieśli porażki. Są to trzy remisy: 0:0 z Turcją (eliminacje MŚ 1994), 1:1 z Łotwą (eliminacje MŚ 2002), 2:2 z Liechtensteinem (mecz towarzyski w 2003 roku) oraz jedyne zwycięstwo 1:0, odniesione również nad reprezentacją Liechtensteinu (mecz towarzyski w 2004 roku).

Mimo wywalczenia w swej historii jednego zwycięstwa, za najlepszy występ reprezentacji uznaje się bezbramkowy remis z Turcją w Serravalle 10. marca 1993 roku. Piłkarze San Marino byli tak szczęśliwi z tego wyniku, że postanowili zamówić sobie koszulki z napisem „0:0”, aby upamiętnić to wydarzenie. W owych koszulkach drużyna grała przez kilka następnych spotkań.

Ze względu na niewielką liczbę mieszkańców kraju (32 tys.) od piłkarzy San Marino nie wymaga się żadnych większych sukcesów. Za priorytet uchodzi samo honorowe uczestnictwo w międzynarodowych rozgrywkach i jak określił to selekcjoner drużyny Giampaolo Mazza, pokazanie przez to, iż « San Marino nie jest wysepką położoną gdzieś na Morzu Śródziemnym ». Za duży sukces uchodzi zdobycie choć jednej bramki, a w zwycięstwo bądź choćby remis jest niemal narodowym świętem.

Pomimo to, piłkarzom reprezentacji San Marino udało się zapisać na trwałe w historii europejskiego futbolu. W meczu eliminacji do Mistrzostw Świata 1994 przeciwko Anglii (17. listopada 1993) napastnik Davide Gualtieri zdobył gola już po upływie 8,3 sekundy od pierwszego gwizdka sędziego. Mecz ostatecznie zakończył się porażką San Marino 1:7, ale bramka ta uchodzi do dnia dzisiejszego za najszybszy gol w meczach o punkty eliminacyjne w strefie UEFA.

Reprezentacja San Marino nigdy nie wygrała meczu w eliminacjach do Mistrzostw Świata ani Mistrzostw Europy. Od dnia zwycięskiego meczu z Liechtensteinem 28. kwietnia 2004 roku, sanmarińskim piłkarzom nie udało się osiągnąć chociażby remisu.

Bieżące eliminacje

Grupa H

Stan na: 26 marca 2013

Zawodnicy

Za najwybitniejszego piłkarza w historii San Marino uważa się defensywnego pomocnika Massimo Boniniego, który podczas swej kariery występował m. in. w Bologna FC i Juventusie Turyn oraz w reprezentacji Włoch U-21. W klubie z Turynu Bonini grał u boku Zbigniewa Bońka; obaj piłkarze często nawet mieszkali podczas zgrupowań w jednym pokoju hotelowym. Bonini uchodzi do dziś za najwybitniejszego piłkarza z San Marino – w barwach Starej Damy zdobył wszystkie możliwe trofea w piłce klubowej: Puchar Mistrzów, Puchar Zdobywców Pucharów, Superpuchar Europy i Puchar Interkontynentalny. Wywalczył również trzykrotnie tytuł mistrza Włoch, a także jeden raz Puchar Włoch. Po przyjęciu FSGC do FIFA i UEFA Bonini zgłosił swój akces do drużyny narodowej. W reprezentacji San Marino wystąpił dziewiętnaście razy, nie zdobył żadnej bramki. W latach 1996-1997 pełnił funkcję tymczasowego trenera reprezentacji San Marino, po czym został zastąpiony przez Giampaolo Mazzę.

Drugim z sanmarińskich piłkarzy w historii, którzy dostąpili zaszczytu gry w Serie A był Marco Macina, w latach 80. napastnik m. in. AC Milan, AC Parma i Bologna FC. Podobnie jak Bonini, Macina przed rokiem 1988 traktowany był w świecie piłkarskim jako obywatel Włoch. Dla Squadra Azzurra wywalczył Mistrzostwo Europy w kategorii U-16. Nie dane było mu jednak pokazać pełnię swych możliwości, gdyż jego karierę w wieku 25 lat zahamowało zerwanie więzadła krzyżowego w prawym kolanie. W kadrze San Marino wystąpił jedynie w dwóch oficjalnych meczach, już po zakończeniu kariery klubowej.

Piłkarzem który odcisnął na reprezentacji największe piętno jest Andy Selva, Włoch z pochodzenia. Urodzony w 1976 roku w Rzymie napastnik podczas swej kariery występował głównie w drużynach grających od III do V ligi włoskiej, w których legitymował się całkiem dobrym bilansem strzeleckim. W reprezentacji zadebiutował w roku 1998, jego bramka dała San Marino historyczne, jedyne dotychczas zwycięstwo, odniesione nad Liechtensteinem. Ogółem w drużynie La Serenissima zagrał ponad 60 razy i zdobył 8 bramek, co czyni go rekordzistą pod tym względem w historii drużyny narodowej San Marino. Słynie ze skutecznego egzekwowania rzutów wolnych.

Stadion

Reprezentacja San Marino rozgrywa swe mecze na wybudowanym w 1969 roku Stadionie Olimpijskim w Serravalle o pojemności ok. 5.100 widzów. Stadion ów niemal nigdy nie zapełnia się po brzegi, często w przewadze liczebnej są kibice drużyny przyjezdnej.

Oprócz meczów reprezentacji Stadio Olimpico jest też boiskiem na którym swe mecze rozgrywa San Marino Calcio, zespół grający we włoskiej Serie C1. Drużyna założona w 1960 roku miała być ligowym zapleczem dla reprezentacji San Marino, obecnie jednak grają w niej niemal sami stranieri, czyli Włosi.

Historia

Lata 80.

Piłka nożna w San Marino ma – zważywszy wielkość państwa – dosyć długą tracycję, sięgającą początku XX wieku. Pierwsze kluby piłkarskie powstały w roku 1928, w trzy lata później powołano do życia FSGC, natomiast zawody o puchar San Marino (Coppa Titano) rozgrywane były już od roku 1937, regularnie zaś od 1965. Jednak półamatorska liga San Marino (Campionato Sammarinese) powstała dopiero w roku 1985. Pierwszy tytuł mistrzowski wywalczyli wtedy gracze SC Faetano.

W połowie lat 80. uformowano reprezentację San Marino, a rolę trenera-koordynatora powierzono Giulio Cesare Casaliemu. W swym premierowym meczu kadra San Marino uległa w 1986 roku w Serravalle olimpijskiej drużynie Kanady 0:1. Rok później San Marino rozegrało trzy mecze w ramach Igrzysk Śródziemnomorskich odbywających się w Syrii. W Aleppo La Serenissima zremisowała 0:0 z Libanem i przegrała 0:3 z gospodarzami oraz 0:4 z olimpijską drużyną Turcji. W tych spotkaniach w reprezentacji San Marino wystąpiło kilku piłkarzy z włoskim paszportem, w tym obecny selekcjoner Giampaolo Mazza.

Wreszcie, w roku 1988 FSGC została pełnoprawnym członkiem FIFA i UEFA, więc reprezentacja San Marino mogła brać udział we wszystkich oficjalnych rozgrywkach jako pełnoprawna drużyna narodowa swego kraju.

Swe pierwsze oficjalne mecze drużyna San Marino zaczęła rozgrywać od roku 1990, kiedy to gracze La Serenissima wzięli udział w eliminacjach do Mistrzostw Europy 1992 rozgrywanych w Szwecji. Od tego czasu Sanmarińczycy uczestniczyli we wszystkich kampaniach eliminacyjnych do Mistrzostw Świata oraz Mistrzostw Europy.

Eliminacje ME 1992

W eliminacjach San Marino trafiło do grupy ze Szwajcarią, Rumunią, Szkocją i Bułgarią. Pierwszy mecz w eliminacjach i zarazem pierwszy oficjalny mecz jako członek FIFA i UEFA San Marino rozegrało ze 14 listopada 1990 ze Szwajcarią w Serravalle. Mecz ten zakończył się porażką 0-4.Drugi mecz w ramach tych rozgrywek San Marino rozegrało w Bukareszcie. Reprezentacja Rumunii pokonała San Marino aż 6-0.

W pierwszym meczu w latach 90. San Marino rozegrało mecz u siebie z reprezentacją Rumunii. 24 marca 1991 roku Sanmarińczycy co prawda przegrali tracąc 3 bramki jednakże strzelili swoją pierwszą historyczną bramkę, którą zdobył Matteoni z rzutu karnego. Dwa następne mecze rozgrywane u siebie ze Szkocją i Bułgarią San Marino przegrało odpowiednio 0-2 i 0-3. W 10 meczu w historii, a w 6 w tych eliminacjach w Sankt Gallen San Marino przegrało ze Szwajcarią 0-7. Pozostałe mecze wyjazdowe ze Szkocją i Bułgarią San Marino przegrało po 0-4 i bez punktów z bilansem bramkowym 1-33 zakończyło grę na ostatnim miejscu w grupie.

Reprezentacja San Marino rozegrała jeszcze przed rozpoczęciem Mistrzostw Europy mecz towarzyski z reprezentacją Włoch mecz ten został przez Sanmarińczyków przegrany 0-4.

Skład reprezentacji San Marino w eliminacjach ME 1992: Pierluigi Benedettini, William Guerra, Marco Montironi, Ivano Toccaceli, Paolo Conti, Luca Gobbi, Bruno Muccioli, Paolo Daniele Zanotti, Claudio Canti, Marco Montironi, Mauro Valentini, Massimo Ceccoli, Fabio Francini, Loris Zanotti, Ivan Matteoni, Massimo Bonini, Giampaolo Mazza, Marco Mazza, Nicola Bacciocchi, Pierangelo Manzaroli, Pier Domenico della Valle, Marco Macina, Valdes Pasolini, Giancarlo Bacciocchi, Marco Mularoni.

Eliminacje MŚ 1994

W eliminacjach przed Mundialem w USA reprezentacja San Marino trafiła do grupy z Norwegią, Turcją, Anglią, Holandią i Polską. W eliminacjach do Mistrzostw Świata w strefie UEFA zagrało 36 reprezentacji, które startowały w 6 grupach, po dwie pierwsze drużyny awansowały do Mistrzostw Świata.

San Marino rozpoczęło eliminacje fatalnie 9 września 1992 przegrywając z Norwegią w Oslo 0-10. Wynik ten stał się nowym rekordem w ilości bramek straconych w jednym meczu przez San Marino. 7 października tego samego roku w rewanżu w Serravalle San Marino przegrało również, ale tym razem 0-2. W 1992 roku San Marino zagrało jeszcze mecz z najsłabszym z rywali reprezentacją Turcji w Ankarze. Sanmarińczykom udało się zdobyć jedną bramkę jednak stracili 4. W pierwszym meczu 1993 roku San Marino uległo Anglii na Wembley 0-6.

Seria 15 porażek z rzędu zakończyła się w meczu z Turcją w Serravalle, mecz zakończył się remisem 0-0 i mimo tego, że poźniej udało się Sanmarińczykom wygrać jeden mecz to bezbramkowy remis z Turcją jest uznawany za najlepszy mecz reprezentacji w historii. Po meczu z Turcją San Marino zagrało z Holandią, z którą przegrało 0-6.

28 kwietnia 1993 San Marino zagrało mecz z Polską w Łodzi. W tym meczu San Marińczycy byli bliscy drugiego remisu. Aż do 70 minuty Polacy nie potrafili pokanać Benedettiniego. W 70 minucie zwycięską bramkę strzelił ręką Jan Furtok, jednakże szkocki sędzia Leslie William Mottram bramkę uznał.

Jesienią 1993 San Marino zagrało jeszcze dwa mecze eliminacyjne oba mecze w roli gospodarza rozegrali jednak na stadionie we włoskiej Bolonii. Oba mecze (z Holandią i Anglią) Sanmarińczycy przegrali tracąc po 7 bramek. W meczu z Anglią Sanmarińczycy zdobyli drugą bramkę w eliminacjach pokonując angielskiego bramkarza już w 8 sekundzie meczu. Gol autorstwa Davide Gualtieri jest najszybciej zdobytą bramką w historii meczów reprezentacyjnych.

Skład reprezentacji San Marino w eliminacjach MŚ 1994: Pierluigi Benedettini, Stefan Muccioli, Luca Bizzocchi, Claudio Canti, Mirco Gennari, Luca Gobbi, William Guerra, Bruno Muccioli, Ivano Toccaceli, Mauro Valentini, Paolo Daniele Zanotti, Massimo Bonini, Nicola Bacciocchi, Pier Domenico della Valle, Fabio Francini, Pierangelo Manzaroli, Ivan Matteoni, Marco Mazza, Paolo Mazza, Loris Zanotti, Marco Mularoni, Valdes Pasolini, Davide Gualtieri.

Eliminacje ME 1996

W eliminacjach do Mistrzostw Europy w 1996 roku San Marino spotkało się z Rosją, Szkocją, Grecją, Finlandią i Wyspami Owczymi.

Reprezentacja San Marino wszystkie 3 mecze, grane w 1994 roku rozegrała na wyjeżdzie podejmując kolejno Rosję, Grecję i Finlandię. Wszystkie te mecze Sanmarińczycy przegrali zdobywając zaledwie jedną bramkę z Finlandią. W dwóch następnych meczach w San Marino gospodarze przegrali z Finalandią i Szkocją 0-2. W szóstej kolejce San Marino podejmowało drugiego outsidera grupy Wyspy Owcze, które podobnie jak San Marino w eliminacjach do tego meczu nie zdobyło ani jednego punktu. Mecz wygrały Wyspy Owcze i to 3-0. Ostani mecz w sezonie 1994/1995 San Marino rozgrywało z liderem tabeli Rosją. Rosjanie pewnie wygrali to spotkanie 7-0. W kolejnym sezonie San Marino rozegrało tylko 3 mecze przegrywając kolejno u siebie z Grecją 0-4 i Wyspami Owczymi 1-3 oraz na wyjeżdzie ze Szkocją 0-5. Te eliminacje były ostatnimi występami w reprezentacji Boniniego, który w wieku 37 zakończył karierę piłkarską

Skład reprezentacji San Marino w eliminacjach ME 1996: Pierluigi Benedettini, Stefano Muccioli, Claudio Canti, Mirco Gennari, Luca Gobbi, William Guerra, Frederico Moroni, Mauro Valentini, Vittorio Valentini, Massimo Bonini, Nicola Bacciocchi, Pier Domenico della Valle, Fabio Francini, Bryan Gasperoni, Pierangelo Manzaroli, Ivan Matteoni, Marco Mazza, Claudio Peverani, Davide Gualtieri, Paolo Montagna, Marco Mularoni, Andrea Ugolini.

Eliminacje MŚ 1998

Przed Mistrzostwami Świata we Francji San Marino trafiło do grupy eliminacyjnej z Holandią, Belgią, Turcją i Walią. W reprezentacji nie było już Boniniego i Beneditiniego.

San Marino zaczęło od dwóch porażek z najsłabszym z rywali reprezentacją Walii, w Serravalle San Marino straciło 5 w Cardiff 6 bramek. Kolejnym meczem reprezentacji San Marino był mecz z Belgami w tym meczu zadebiutował przyszły rekordzista w liczbie występów, wówczas 19-letni, Damiano Vannucci, San Marino straciło tylko 3 bramki. W ostatnim meczu w 1996 roku San Marino wyjechało na mecz do Istambułu. Turcy zrewanżowali się za kompromitujący remis z poprzednich eliminacji do Mistrzostw Świata i pokonali Sanmaryńczyków aż 7-0.

W 1997 roku drużynie z San Marino również nie szło najlepiej przegrali najpierw dwa mecze z Holandią, 0-4 w Amsterdamie i 0-6 w Serravalle. Następnie przegrali 0-6 z Belgią w Brukseli. Eliminacje zakończyli meczem u siebie z Turcją.

Ostatecznie Sanmarińczycy przegrali wszystkie mecze nie strzelając żadnej bramki po raz pierwszy w historii, drugie taki występ zdarzył się reprezentacji San Marino w el. ME 2004.

Skład reprezentacji San Marino w eliminacjach MŚ 1998: Frederico Gasperoni, Stefano Muccioli, Allessandro Cassadei, Leone Gasperoni, Mirco Gennari, Luca Gobbi, William Guerra, Mauro Valentini, Vittorio Valentini, Damiano Vannucci, Simone Bianchi, Nicola Bacciocchi, Pier Domenico della Valle, Fabio Francini, Bryan Gasperoni, Gianluca Gatti, Mularoni Luciano, Pierangelo Manzaroli, Ivan Matteoni, Marco Mazza, Riccardo Muccioli, Claudio Peverani, Valdes Pasolini, Paolo Montagna, Marco Mularoni, Andrea Ugolini.

Eliminacje ME 2000

Po eliminacjach do Mistrzostw Świata, w których reprezentacja San Marino nie strzeliła żadnej bramki doszło do niewielkiego odmłodzenia kadry, szczególnie w linii ofensywnej. W 1998 roku zadebiutował Andy Selva, który długo był jedynym zawodowym piłkarzem w kadrze San Marino oraz jest liderem w klasyfikacji strzelców zdobywając ponad połowę bramek reprezentacji San Marino.

W grupie eliminacyjnej Sanmaryńczycy trafili na Hiszpanię, Izrael, Austrię i Cypr. Kalendarz rozgrywek został tak ustalony, że pierwsze trzy mecze rozgrywane w 1998 roku San Marino grało u siebie. W pierwszym meczu Sanmaryńczycy podejmowali reprezentację Izraela. W meczu tym zadebiutował Selva mimo tego bramkarz gospodarzy Frederico Gasperoni został pokonany aż 5 razy. Selva swoją pierwszą bramkę zdobył w drugim spotkaniu w 81. minucie meczu z Austrią, z którą gospodarze przegrali ostatecznie 1-4. Na uwagę zasługuje jednak fakt, że aż do 58. minuty utrzymywał się bezbramkowy remis. W trzecim meczu San Marino zmierzyło się z najsłabszym z rywali reprezentacją Cypru. Reprezentacji Cypru tylko raz udało się pokonać bramkarza San Marino i był to pierwszy od porażki z Polską mecz, w którym San Marino straciło mniej niż 2 bramki.

1999 roku San Marino rozpoczęło od rewanżu z Cyprem. Cypryjczycy zrewanżowali się jednak wygrywają u siebie 4-0. Drugi mecz San Marino rozgrywało w Serravalle z Hiszpanią. Hiszpanie wcześniej pokonali aż 9-0 Austrię. Można było się, więc spodziewać bardzo wysokiej wygranej Hiszpanów. W pierwszej połowie jednak Hiszpanie pokonali Gasperoniego tylko dwa razy za to w drugiej połowie goście dołożyli jeszcze 4 bramki i ostatecznie San Marino przegrało mecz 0-6. W trzecim meczu rozgrywanym wiosną 1999 San Marino uległo Austrii w Grazu 0-7. W ostatnim meczu wiosną 1999 San Marino podejmowało Hiszpanię. Hiszpania wygrała gładko 9-0 co ciekawe Luis Enrique na strzelenie dwóch bramek potrzebował jednej minuty. Przed ostatnią kolejką trzy zespoły rywalizowały o jedno miejsce w gwarantujące miejsce w barażach, Cypr miał 12 punktów, Izrael i Austria po 10. W ostatniej kolejce Austria grała z Cyprem a Izrael z San Marino. Izrael pokonał San Marino aż 8-0, co przy zwycięstwie Austrii nad Cyprem dawało miejsce w barażu Izraelowi. San Marino kończyło mecz w 10 po tym jak czerwoną kartką został ukarany Andy Selva.

Ta strona zawiera wiele ciekawych informacji związanych z kangurek24.pl. Koniecznie tam wejdź!

Skład reprezentacji San Marino na eliminacje ME 2000: Federico Gasperoni, Simone Bacciochi, Simone della Balda, Mirco Gennari, Luca Gobbi, William Guerra, Mauro Marani, Fabrizio Pelliccioni, Marco Tomassoni, Mauro Valentini, Vittorio Valentini, Bacciocchi Nicola, Pier Domenico della Valle, Fabio Francini, Bryan Gasperoni, Pierangelo Manzaroli, Ivan Matteoni, Riccardo Muccioli, Luciano Mularoni, Roberto Selva, Zonzini Ermano, Marco de Luigi, Gualtieri Davide, Paolo Montagna, Andy Selva, Andrea Ugolini Przed Mistrzostwami Europy San Marino rozegrało jeszcze jeden mecz towarzyski z Mołdawią w Serravalle. Mecz ten został przegrany przez San Marino 0-1

Eliminacje MŚ 2002

Przed mistrzostwami w Japonii i Korei Południowej. San Marino trafiło po raz drugi na Belgię i Szkocję oraz na Chorwację i Łotwę.

Eliminację reprezentacja San Marino rozpoczęła od meczu u siebie ze Szkocją, w którym aż do 71 minuty Sanmaryńczycy nie stracili bramki. Jednakże po strzałach Matta Elliotta w 71 minucie i Dona Hutchisona w 73, gospodarze przegrali to spotkanie 0-2. Drugi mecz, z Łotwą również w Serravalle miał zupełnie inny przebieg goście zdobyli bramkę już w 9 minucie jednakże nie zwiększyli prowadzenia i mecz zakończył się wynikiem 0-1 jak się później okazało jedynym zwycięstwem Łotwy w tych eliminacjach.

Skład San Marino na eliminacje MŚ 2002: Federico Gasperoni, Nicola Albani, Simone Bacciocchi, Simone della Balda, Gennari Mirco, Luca Gobbi, Mauro Marani, Luca Nanni, Vittorio Valentini, Damiano Vannucci, Nicola Bacciocchi, Ivan Bugli, Pier Domenico della Valle, Bryan Gasperoni, Pierangelo Manzaroli, Ivan Matteoni, Riccardo Muccioli, Luciano Mularoni, Roberto Selva, Ermanno Zonzini, Marco de Luigi, Paolo Montagana, Andy Selva, Andrea Ugolini

Eliminacje ME 2004

Eliminacje MŚ 2006

Eliminacje Mistrzostw Europy 2008

Eliminacje MŚ 2010

Udział w mistrzostwach świata

    • 1930 – 1990 – Nie brała udziału
    • 1994 – 2010 – Nie zakwalifikowała się
    • 2014 – Trwają kwalifikacje.

Udział w mistrzostwach Europy

    • 1960– 1988 – Nie brała udziału
    • 1992– 2012 – Nie zakwalifikowała się

Trenerzy reprezentacji San Marino

Aktualizacja: 10. maja 2013

Mecze z Polską

Piłkarze San Marino grali z Polską siedmiokrotnie – wszystkie mecze przegrali (bramki 0:28).

    • 28.04.1993, Łódź: POLSKA-SAN MARINO 1:0 (Furtok) – el.MŚ
    • 19.05.1993, Serravalle: SAN MARINO-POLSKA 0:3 (Leśniak 2, K.Warzycha) – el.MŚ
    • 07.09.2002, Serravalle: SAN MARINO-POLSKA 0:2 (P.Kaczorowski, Kukiełka) – el.ME
    • 02.04.2003, Ostrowiec Świętokrzyski: POLSKA-SAN MARINO 5:0 (Kuźba 2, Szymkowiak, Kosowski, Karwan) – el.ME
    • 10.09.2008, Serravalle: SAN MARINO-POLSKA 0:2 (Smolarek, R.Lewandowski) – el.MŚ
    • 01.04.2009, Kielce: POLSKA-SAN MARINO 10:0 (Smolarek 4, Boguski 2, R. Lewandowski, Jeleń, M. Lewandowski, Saganowski) – el. MŚ
    • 26.03.2013, Warszawa: POLSKA-SAN MARINO 5:0 (R. Lewandowski 2 k., Piszczek, Teodorczyk, Kosecki) – el. MŚ

Eliminacje Mistrzostw Europy 2008

Kadra San Marino podczas eliminacji do Mistrzostw Europy 2008

Rekordziści

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Pozycja w rankingu FIFA (w grudniu)

Zobacz też

    • Lista meczów reprezentacji San Marino w piłce nożnej

Linki zewnętrzne

    • Oficjalna witryna związku (wł.)
    • Profil na stronie FIFA (ang.)
    • Profil na National Football Teams (ang.)
    • RSSSF – archiwum wyników (ang.)
    • RSSSF – archiwum zawodników z największą liczbą występów i goli (ang.)
    • Archiwum wyników w eliminacjach do mistrzostw świata (ang.)
    • Archiwum wyników w eliminacjach do mistrzostw Europy (ang.)
    • Archiwum wyników w meczach towarzyskich (ang.)
    • Artykuł poświęcony jedynemu zwycięstwu w historii reprezentacji (ang.)

 

 

Ecrivez un Commentaire

Commenter Gravatar

Xwanglijuan789 |
Cometewaf |
Voulez-vous de mes nouvelles ? |
Unblog.fr | Créer un blog | Annuaire | Signaler un abus | Fragrancedepoesie
| Lalitteraturefrancaise
| Jm168540